DEFİNE ARAR GİBİ, İYİ İNSAN ARIYORUZ

Tarih:    19.02.2026
Zaman: 23:55

Define Arar Gibi İyi İnsan Arıyoruz
Eskiden “iyi insan” olmak bir meziyet değil, bir hâl meselesiydi.
Mahallede bilirdin kim iyidir.
Bir selamın ağırlığından, bir bakışın sıcaklığından anlaşılırdı.

Şimdi ise sanki toprak kazıyoruz.

Birinin dürüstlüğünü test ediyoruz.
Birinin merhametini zamana bırakıyoruz.
Birinin sadakatini kriz anlarında ölçüyoruz.

Çünkü kelimeler çoğaldı ama karakter azaldı.

Artık iyi insanı, profil fotoğrafından tanıyamıyoruz.
Paylaşılan cümlelerden anlayamıyoruz.
Hatta bazen uzun yıllar tanıdığımızı sandığımız kişilerden bile emin olamıyoruz.

Bu yüzden “define arar gibi” arıyoruz.

Toprağı kazarken umutla bekleyen defineci gibi…
“Belki burada çıkar” diyoruz.
Belki bu dostlukta.
Belki bu iş ortaklığında.
Belki bu komşulukta.

Ama şunu unutuyoruz:

Define sabır ister.
İyi insan da emek ister.

İyi insan, gökten düşmez.
İyi insan, yetişir.
Ailede, sokakta, okulda, en çok da kalpte yetişir.

Merhamet öğretilmezse, büyümez.
Adalet yaşatılmazsa, kök salmaz.
Söz ile amel arasındaki mesafe açıldıkça, iyi insan da azalır.

Ve belki de en acısı şu:

Herkes iyi insan arıyor,
ama kimse iyi insan olmaya talip değil.

Oysa mesele başkasını bulmak değil.
Mesele, birinin duasında “iyi ki tanımışım” denecek insan olabilmek.

Belki define aramayı bırakmalıyız.
Belki haritayı dışarıda değil, içeride açmalıyız.

Çünkü iyi insan;
yüksek sesle konuşmaz ama güven verir.
Gösterişli değildir ama sağlamdır.
Kalabalık değildir ama yeterlidir.

Ve bazen bir hayatı değiştirmek için
bir tek iyi insan yeter.

Belki de asıl soru şu:

Biz, birilerinin aradığı o “iyi insan” mıyız?

—Şahin Avcı ''Söz biter, Yankısı kalır."